Şu koskoca dünyada
Şöyle oturup bir kenara
Kahvemizi içerken
Dertleşebileceğim dostum bile yok
Yüreğimden başka
O da taşıyamaz oldu yükümü
Anlatsamda anlamıyor
Aslında pek çok görüştüğüm var
Ama kahvenin tadından bile
Habersiz çoğu
Çoğu yılan, çoğu zehirli
Hayvana dokunmasan dokunmaz
Bunlar dokunmasanda dokunur
Artık boşverdim hepsini
Galiba yüreğim en iyisi
Anlamasada dinler beni
Kaynak göstererek kullanınız.
Yine cebimde beş on kuruş param
Kabataş Parkı’ndayım
Aldırış etmiyorum yalnızlığıma bakıp gülenlere
Yerdeki karıncalara bakıyorum
Tıpkı onlarda benim gibi…şaşırmış
Kimi can derdinde kimi boğaz
Benim derdimse sensizlik
Bazen dalıp gidiyor gözlerim uzaklara
Gemilerin sessizliği bozan sesiyle irkiliyorum
Sonra gökte uçan kuşlara bakıyorum
Özgürce uçan kuşlara
Bende onlar gibi olmak istiyorum
Uçmak…uçmak uzaklara
Sonrada sana
Kaynak göstererek kullanınız.
Bütün ezikliğin ve yalnızlığın üzerindeyken
Etimi parçalarcasına bana sokulman yokmu
Duygularım coşarda seni sahiplenirsem
Karamsarlığından çekip çıkarabilirsem
Ama şu korkularım yokmu
Kaynak göstererek kullanınız.
En çok benden belli
Sonbaharın gelişi
Yüreğim sessiz
Taş solur mu? …solumaz
İşte öyle
Yüzüm düşen her yaprakla sapsarı
Çiçeklerim rüzgarla savaşta
Hepsi solgun, hepsi bitkin.
Önce gönlümde, sonra bahçemde
Yaz bitti.
Sonbaharsa kışın habercisi
Aslında herkes sever kışı
Daha çok beyazı
Bense hep bu mevsimde
Terkettim yada terkedildim
O yüzden sevmem kışı
Ve beyazı
Kaynak göstererek kullanınız.
Sana her dokunuşumda
Yıldızlar kadar hürüm bitanem
Belki biraz ürkekçe yaklaşıyorum
Ama aradığını bulan birinin
Sevinciyle sarılıyorum sana
Yüreğimin derinliklerinde
Hissediyorum seni
Ve ruhumun karanlıklarını
Silip atıyorum o an
Sana her dokunuşumda
Bir kuş kadar hafifliyorum bitanem
Bir an bırakıp gitsen
Düşecekmişim gibi geliyor
Ardından…
Aynı kargaşa, aynı karamsarlık
Sonuçta bir uçurumun kenarındayım bitanem
Atmakta senin elinde tutmakta
Kaynak göstererek kullanınız.
